Pėrrallė: Gjeli, Qeni dhe Dhelpra.

Gjeli, Qeni dhe Dhelpra.

Na rronin njėherė njė plak e njė plakė. Ata ishin shumė tė varfėr. Nuk kishin gjė tjetėr, veē njė gjel e njė qen.

Njė ditė qeni i tha gjelit: Eja, gjel i dashur, tė shkojmė nė pyll, tė gjejmė ndonjė gjė pėr tė ngrėnė.

U nisėn.

Kur po errej, u futėn nė pyll dhe zgjodhėn pėr tė fjetur njė pemė me zgavėr. Gjeli hipi nė pemė, qeni u fut nė zgavėr.

Nė mėngjes gjeli nisi tė kėndonte: ki! - kii! - kiii!

Me ta dėgjuar dhelpra, iu afrua pemės dhe filloi tė lavdėronte gjelin.

- Sa i bukur qenke, o gjel! Sa zė tė ėmbėl qė paske! Eja sot pėr drekė tek unė, se tė dua shumė!

- Mirė, - i tha gjeli, - por unė kam edhe njė shok.

- Ku ėshtė shoku yt? - pyeti dhelpra.

- Ja, atje, nė zgavėr, iu pėrgjigj gjeli.

Dhelpra iu afrua zgavrės dhe futi kokėn. Qeni e kapi pėr fyti dhe e mbyti.